مطالعه انتقال جرم در تماس‌دهنده‌های غشایی برای جداسازی گاز دی‌اکسید کربن توسط جاذب آمینی


مطالعه انتقال جرم در تماس‌دهنده‌های غشایی برای جداسازی گاز دی‌اکسید کربن توسط جاذب آمینی




با توجه به اثرات منفی انتشار دی‌اکسید کربن در محیط زیست، توسعه فناوری‌های کارآمد برای حذف دی‌اکسید کربن مانند تماس‌دهنده غشایی با هستفاده از جاذب آمینی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هست.


خالص سازی اسید فسفریک از طریق استخراج با استن
در اين تحقيق، غشاهای پلی‌سولفونی تخت و متخلخل با هستفاده از فرآیند وارونگی فازی سنتز گردیدند.


انتقال گاز طبیعی توسط هیدرات
در سنتز این غشاها، پلی‌وینیل پیرولیدون به عنوان اضافه کردنی به محلول پلیمری اضافه شده هست.


سنتز و مطالعه طیفی چهار ترکیب اورگانوفسفر
همچنین غلظت‌های متفاوت پلیمر در سنتز غشاها در نظر گرفته شده هست.


شبیه سازی عددی ریزش ثقلی بر اساس نتایج تجربی اخیر
به منظور بررسی ساختار غشاهای سنتز شده از آزمون‌های میکروسکوپ الکترونی روبشی، میکروسکوپ نیروی اتمی و اندازه‌گیری زاویه تماس هستفاده شده هست.


طراحی کنترلر - مدلسازی و تهیه نرم افزار برای کنترل دمای مبدل حرارتی
آزمایش‌های جذب فیزیکی با هستفاده از جاذب آب دیونیزه و جذب شیمیایی توسط جاذب‌های آمینی مونواتانول آمین و دی‌اتانول آمین در تماس‌دهنده انجام ‌گردیدند.


اکسیداسیون هیدروکربنهای ‏‎C4‎‏ به انیدرید مالئیک
نتایج شکل‌شناسی غشاها مشخص نمود غشای پلی‌سولفونی دارای اضافه کردنی پلی‌وینیل پیرولیدون، دارای ساختار انگشتی‌مانند و غشای بدون اضافه کردنی دارای ساختار ریزحفره می‌باشند.


شبیه سازی دینامیکی راکتور صنعتی اوره
نتایج اونالیزهای مختلف انجام شده حاکی از اونست که با اضافه کردن پلی‌وینیل پیرولیدون، زبری سطح و تخلخل غشا افزایش یافته و آبگریزی تغییر چندانی ننموده هست.


بررسی آنالیز کنفورماسیونی ممان دو قطبی، اندازه گیری اندازه حفره و انرژی پایداری حاصل از جذب کاتیون در ماکروسیکلهای حاوی اکسیژن و نیتروژن به
این خواص مناسب باعث بهبود عملکرد جذب دی‌اکسید کربن غشای دارای اضافه کردنی نسبت به غشای بدون اضافه کردنی شده هست به‌طوری‌که در دبی 12 میلی‌لیتر بر دقیقه با هستفاده از آب دیونیزه، شار جذب دی‌اکسید کربن غشای دارای اضافه کردنی 2/46 برابر شار جذب دی‌اکسید کربن غشای بدون اضافه کردنی می‌باشد.

همچنین نتایج ارزیابی غشاهای سنتز شده با غلظت‌های متفاوت پلیمر نشان می‌دهد با کاهش غلظت پلیمر در محلول پلیمری، زبری سطح، تخلخل، اندازه حفرات و آبگریزی غشا افزایش یافته و باعث بهبود عملکرد غشا می‌گردد.

در این تست، با هستفاده از آب دیونیزه در دبی 9/7 میلی‌لیتر بر دقیقه مشاهده گردید شار جذب دی‌اکسید کربن غشای پلی‌سولفونی 16 % نسبت به شار جذب دی‌اکسید کربن غشای پلی‌سولفونی 18 %، 117 % افزایش یافته هست.

تاثیر پارامترهای دبی فاز گاز، دبی فاز مایع، غلظت جاذب و نوع جاذب در آزمایش‌های جذب دی‌اکسید کربن بررسی شده هست.

با افزایش دبی فاز مایع حین هستفاده از آب دیونیزه و جاذب‌های آمینی، میزان انتقال جرم دی‌اکسید کربن افزایش می‌یابد.

نتایج نشان می‌دهد با هستفاده از مخلوط گازی نیتروژن و دی‌اکسید کربن و جاذب آمینی در تماس‌دهنده غشایی، با افزایش دبی فاز گاز، شار جذب دی‌اکسید کربن افزایش یافته هست.

علاوه بر این، افزایش غلظت جاذب نیز باعث افزایش شار جذب شیمیایی دی‌اکسید کربن شده هست.

در نهایت، مقاومت‌های انتقال جرم در هر دو حالت بررسی شده و سهم هر یک از اون‌ها در مقاومت کلی انتقال جرم محاسبه شده هست.




92 out of 100 based on 82 user ratings 482 reviews