بررسی اثرات روش های مختلف تهیه زمین و کاشت بر روی عملکرد گلرنگ در شرایط دیم


بررسی اثرات روش های مختلف تهیه زمین و کاشت بر روی عملکرد گلرنگ در شرایط دیم




کاشت دانه‌های روغنی از دیر باز بخش مهمی از کشاورزی کشورهای شرقی را تشکیل و کاربرد اون در مصارف غذایی، داروسازی و سوخت سبب جلب علاقه کشاورزان شده هست، لذا به منظور تعیین روش مناسب خاک‌ورزی و کاشت، این بررسی بر پايه طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با 4 تیمار در 4 تکرار به مدت 3 سال زراعی در تناوب غلات ـ گلرنگ در موسسه تحقیقات کشاورزی دیم (مراغه) اجرا شد.


مقایسه فرمول کودی به دست آمده بر روی زرجو
تیمارها آزمایشی به شرح زیر بود: T1 = گاوآهن برگرداندار به عمق 20 سانتی‌متر در پاییز + دست پاشی کود و بذر و هرس بشقابی در بهار (شاهد)،‌ T2 = جمع کردن کاه و کلش در پاییز + کاشت مستقیم با عمیق کار در بهار، T3 = جمع کردن کاه و کلش در پاییز + خاک همزن به عمق 10-5 سانتی‌متر در پاییز و کاشت با عمیق کار در بهار، T4 = گاوآهن قلمی در پاییز به عمق 20 سانتی‌متر + هرس بشقابی در پاییز به عمق 10 سانتی‌متر + کاشت با عمیق کار در بهار.


کنترل فرمول‌کودی روی گندم‌آبی در مزارع زارعین
کاشت گلرنگ رقم 2811 (اراک) به میزان 14 kg/ha و کود با توجه به تجزیه خاک توسط بذر کار با فاصله خطوط 50 سانتی‌متر انجام گرفت.


بررسی اثر کودهای شیمیائی بر روی عملکرد گندم کراس بیات در شرایط زارعین
نتایج نشان داد که عملکرد محصول تیمارها در سطح 1% معنی‌دار بود، تیمارهای T4 و T1 به ترتیب با 929/0 و 564/0 تن در هکتار بیشترین و کمترین عملکرد را داشتند.


کاربرد توصیه‌های کودی روی گندم آبی در شرایط زارعین
اجزاء عملکرد و % روغن تیمارها نیز در سطح 1% معنی دار بود که تیمار T4 بیشترین % روغن و از اجزاء عملکرد مطلوبی برخوردار بود.


تعیین نیاز غذائی گندم دیم رقم سرداری
گاوآهن قلمی با خراش دادن زمین شرایط نفوذ نزولات جوی به اعماق خاک را مطلوب و توسعه ریشه گیاه را تسهیل می‌نماید.


نیاز غذائی گندم دیم (مصرف مناسب کود ازته و فسفره)


کنترل فرمول کودی مورد توصیه در زارعت گندم


86 out of 100 based on 56 user ratings 206 reviews