تاریخ نویسی ناسیونالیستی در دوره رضا شاه پهلوی (با تأکید بر باستان‌گرایی و تمرکزگرایی)


تاریخ نویسی ناسیونالیستی در دوره رضا شاه پهلوی (با تأکید بر باستان‌گرایی و تمرکزگرایی)




تجدد و نوگرایی تحولات گسترده سیاسی، فرهنگی و فکری در تاریخ معاصر ایران را موجب گردید.


طبقات مردم ایران در عصر ساسانیان
بخشی از این تحولات در حوزه تاریخ نویسی و تاریخ نگاری بود.


علویان طبرستان
در این حوزه از دوره‌ی ناصرالدین شاه جریان نوینی در تاریخ نگاری شروع به رشد و گسترش نمود که بر پايه اندیشه ها و افکار غربگرایانه هستوار بود.


علل انحطاط حکومت ایلخانی و پیامدهای آن
در این رویکرد جدید تاریخ بر پايه جهان بینی و دیدگاه های سنتی گذشته نوشته نمی شد، بلکه بر مبنای اندیشه های غربی به نگارش در می آمد.


فرماندهان سپاه ایران در دوره نادرشاه
در این اندیشه ها تلاش بر اون بود که دین به حاشیه تاریخ رانده شود و ارزش هایی چون ملت گرایی، نژادپرستی، قوم پرستی جایگزین اون شود.


معروفترین پادشاهان آل‌بویه و روابط آنها با خلفا
تلاش های این جریان ها به شکل گیری یک جریان غربگرایانه‌ی تاریخ نویسی تحت عنوان تاریخ نگاری ناسیونالیستی منتهی شد.


معرفی منابع و ماخذ دوره صفویه
در این تلاش ها افرادی غربگرا همچون میرزا فتحعلی آخوندزاده و میرزا آقاخان کرمانی نقشی پايه ی داشتند.


اسامی کتاب کوروش‌نامه نوشته گزنفون
مورخان و نویسندگانی که بر پايه این جریان به نگارش تاریخ می پرداختند، تاریخ را بر پايه ارزش هایی چون مرکزیت گرایی، باستان گرایی و ملت پرستی نقل و روایت می کردند.


محمدشاه قاجار خلاصه شده از ناسخ‌التواریخ
در دوره پهلوی اول شخصیت هایی چون احمد کسروی، حسن پیرنیا، ذبیح بهروز، صادق هدایت، رشید یاسمی، عباس اقبال بر پايه این رویکرد به نوشتن تاریخ می پرداختند.

اونان در نوشته های خود ایده هایی چون عظمت ایران باستان، دین زرتشتی و شاهان باستانی ایران را تمجید می کردند و در همان حال تاریخ اسلام را نادیده می گرفتند و به تحقیر عرب ها و فرهنگ و تمدن اسلامی می پرداختند.




80 out of 100 based on 60 user ratings 1310 reviews