به سوال های من به تفضیل پاسخ بدید؟ اسید سولفوریک و ساختارهای آن را توضیح


به سوال های من به تفضیل پاسخ بدید؟ اسید سولفوریک و ساختارهای آن را توضیح




سلام اگه میشه توروخدا به سوال های من به تفضیل پاسخ بدید؟
اسید سولفوریک و ساختارهای آن را توضیح دهید؟
کاتالیزگرها و انواع انها را بنویسید؟
اسید سولفوریک در چه صنایعی به عنوان کاتالیزگر به کار می رود؟
شیمی سبز راتوضیح دهید؟
گروه های so3 چه ضرری برای طبیعت دارند؟
تو رو خدا من به اینا برا پروپزالم نیاز دارم لطفا زیاد بنویسید؟
ممنون
پاسخ :


نباشید. من دانشجوی رشته شیمی هستم ولی هنوز نمیدانم: 1- چگونه باید به روز
با عرض سلام خدمت شما دوست عزیز:

و براق و درخشانه و الماس شفاف و بی رن


استیل سالیسیک اسید(آسپرین)مطالبی را ذک
اسید سولفوریک اسید معدنی بسیار قوی می‌باشد.


لطفا اطلاعاتی به طور کامل درباره تبلور مجدد بنزوییک اسید برام بفرستید خیلی
این اسید با هر %ی در آب حل می‌شود.


اب در سه حالت جامد مایع و گاز تفاوت دارد. آیا حالت فیزیكی در مقدار ظرفیت
اسید سولفوریک در گذشته به نام جوهر گوگرد معروف بوده هست.



وقتی غلظت بالایی از SO3 گازی به اسید سولفوریک اضافه می‌شود، الئوم یا اسید سولفوریک دود نماينده به فرمول H2S2O7 ایجاد می‌شود.


لطفاً اگه امکان داره یک مقدمه دو صفحه ای در مورد تعیین دمای انحلال پتاسیم
واکنش اسید سولفوریک با آب بسیار گرمازا می‌باشد.


درباره تار های نوری بدونم و در کجا کاربرد دارند و چطوری می توانند تعداد
اضافه کردن آب به اسید سولفوریک غلیظ خطرناک هست.

زیرا در اثر حرارت حاصل از واکنش اسید و آب ، آب داغ ممکن هست به اطراف پراکنده شود.

بنابراین اون را با آرامی به آب اضافه می‌نمايند.

این مساله بدلیل پایین بودن دانسیته آب نسبت به اسید سولفوریک می‌باشد که آب میل دارد روی اسید برنامه گیرد.

میل ترکیبی اسید سولفوریک با آب بقدری بالاست که می‌تواند مولکول‌های هیدروژن و اکسیژن را از بقیه ترکیبات بصورت آب جدا کند.

به عنوان مثال مخلوط کردن گلوکز و اسید سولفوریک ، عنصر کربن و آب ایجاد می‌کند.

اسید سولفوریک قسمت عمده باران اسیدی می‌باشد که از آلاینده‌های جوی مثل SO3 حاصل از کارخانه‌ها با آب باران بوجود می‌آید.




تاریخچه
اسید سولفوریک در قرن نهم توسط شیمیدان ایرانی به نام زکریای رازی کشف شد.

او اسید سولفوریک را از طریق تقطیر خشک کانی‌هایی که شامل سولفات آهن که زاج سبز نامیده می‌شود و سولفات مس که کات کبود نامیده می‌شد بدست آورد.

حرارت هر یک از این ترکیبات باعث تجزیه اونها و ایجاد اکسید آهن II یا اکسید مس II ، آب و SO3 می‌گردد.

ترکیب آب و حاصل شده ، محلول رقیق اسید سولفوریک ایجاد می‌کند.

این روش با ترجمه متون علمی و کتاب‌های دانشمندان مسلمان ایرانی توسط شیمیدان‌های اروپایی در قرون وسطی مانند آلبرت ماگنوس در اروپا شناخته شد و به این دلیل اسید سولفوریک را شیمیدان‌های قرون وسطی به نام جوهر گوگرد شناختند.

در قرن هفدهم ، جان گلوبر ، اسید سولفوریک را از سوزاندن سولفورو نیترات پتاسیم در مجاورت بخار آب تهیه کرد.

در سال 1746 ، جان روبک اسید سولفوریک را با غلظت 40-35% در ظروف سربی تولید می‌کرد.

جوزف گیلوساک با اصلاح روش روبک ، اسید سولفوریکی با غلظت 78% بدست آورد.



با این همه صنایع رنگرزی و سایر صنایع شیمیایی خواهان اسید سولفوریک با غلظت بالاتر بودند.

در اواسط قرن 18 این امر با روش تقطیر خشک کانی‌ها ، شبیه همان روش اولیه رازی ممکن شد.

در این روش سولفید آهن در اثر حرارت در هوا تولید سولفات آهن II می‌کند و فراورده حاصل با حرارت اضافی اکسید شده و تولید سولفات آهن III می‌کند که اون هم در اثر حرارت در 480 درجه سانتیگراد تجزیه شده و اکسید آهن و SO3 ایجاد می‌کند.

عبور دادن SO3 به آرامی از میان آب ، اسید سولفوریک با غلظت بالا ایجاد می‌کند.



کاربرد اسید سولفوریک
اسید سولفوریک جزء مواد شیمیایی پراستفاده می‌باشد.

این ماده در واکنش‌های شیمیایی و فرآیندهای تولید سایر ترکیبات ، کابرد فراوانی دارد.

عمده‌ترین هستفاده اون در کارخانه‌های تولید کود شیمیایی ، هستخراج فلزات ، سنتزهای شیمیایی ، تصفیه پساب‌ها و پالایشگاه‌های نفت می‌باشد.

اسید سولفوریک در اثر واکنش با اسید نیتریک ، یون نیترونیوم تولید می‌کند که در فرآیند نیترو‌دار کردن ترکیبات هستفاده می‌شود.

فرآیند نیترودار کردن در صنایع تولید مواد منفجره مانند تولید تری‌نیتروتولوئن (TNT) ، نیترو گلیسیرین و ...

هستفاده می‌شود.

اسید سولفوریک در انباره‌های سربی (باطری‌های سربی) به عنوان محلول الکترولیت هستفاده می‌شود.

اسید سولفوریک ، یک عامل آبگیری بسیار قوی هست.

در اکثر واکنش‌ها به عنوان عامل هیدراتاسیون هستفاده می‌شود و در تولید میوه‌های خشک هم به میزان کم ، از اسید سولفوریک برای جذب آب هستفاده می‌نمايند.



برای کسب اطلاعات بیشتر و جامع تر می توانید به سایتهای زیر مراجعه بفرمایید:


http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%d8%a7%d8%b3%db%8c%d8%af+%d8%b3%d9%88%d9%84%d9%81%d9%88%d8%b1%db%8c%da%a9&SSOReturnPage=Check&Rand=0


http://en.wikipedia.org/wiki/Sulfuric_acid

2-
کاتالیزور یا کاتالیزگر ماده ای هست که سرعت یک واکنش شیمیایی را افزایش می دهد بدون اونکه خود در جریان واکنش مصرف شود.




ریشه لغوی
کاتالیزور از دو صفت کاتا و لیزور تشکیل شده هست.

در زبان یونانی "کاتا" به معنای پائین ، افتادن ، یا پائین افتادن هست و "لیزور" به معنی قطعه قطعه کردن می‌باشد.

در برخی زبانها کاتالیزور را به معنی گردهم آوردن اجسام دور از هم معرفی کرده اند.



تاریخچه
اولین نقل هستفاده از کاتالیزور ، مربوط به کریشف می‌باشد که با هستفاده از یک اسید به عنوان کاتالیزور توانست نشاسته را به قند ، هیدرولیزکند.

بعدها دیوی توانست واکنش اکسیداسیون هیدروژن را با اکسیژن در حضور کاتالیزورپلاتین اجرا کند که این واکنش یک واکنش گرما گیر هست و در نتیجه هنگام انجام واکنش جرقه تولید می‌شد.

اولین کار در توضیح اینکه چرا یک واکنش کاتالیزوری انجام می‌گیرد و کاتالیزور چه نقشی دارد، توسط "فارادی" انجام شد.

بیشترین بهره‌برداری از کاتالیزور در جنگ جهانی بود.

انقلاب تکنولوژی اصلی در زمینه کاتالیزور مربوط به نیمه دوم قرن 20 یعنی بین سالهای1980 ـ 1950 می‌باشد.دهه 1960 ـ 1950 دهه ای هست که با تولید کاتالیزورهای زیگر _ ناتا ترکیبات بسیار مهم و هستراتژیک ساخته شد.



انواع کاتالیزور
کاتالیزور به دو نوع کاتالیزور مرغوب و نامرغوب تقسیم می‌شود:



کاتالیزور مرغوب: کاتالیزور مرغوب به کاتالیزوری فرموده می‌شود که فقط اجازه تشکیل یک نوع محصول را بدهد.


کاتالیزور نامرغوب: اگر در حضور کاتالیزور محصولات متفاوتی امکان تشکیل داشته باشند کاتالیزور نامرغوب تلقی می‌شود.


چگونگی عمل کاتالیزور
تجربه نشان داده هست که واکنش با کاتالیزور در دمای کمتری صورت می‌گیرد و همچنین کاتالیزور ، انرژی اکتیواسیون را پائین می‌آورد یا کاهش می‌دهد یا باعث می‌شود مولکولهای درشت به مولکولهای کوچکتر ، قطعه‌قطعه یا شکسته شوند.

کاتالیزور واکنش را می‌توان بدون تغییر در پایان واکنش بدست آورد.

مثلا سرعت تجزیه KClO3 را با مقدار کمی MNO2 می‌توان فوق‌العاده زیاد کرد.

در معادله‌ای که برای این تغییر نوشته می‌شود ، کاتالیزور را بالای پیکان می‌گذارند ، زیرا کاربرد اون در هستوکیومتری کل واکنش اثری ندارد:



KClO3--------->2KCl+3O2


مکانیسم واکنش کاتالیزوردار
کاتالیزور نمی‌تواند موجب وقوع واکنش‌هایی شود که از نظر ترمودینامیک امکان وقوع ندارند.

بعلاوه صرفا حضور کاتالیزور نیست که (احتمالا بعنوان یک بخش فعال‌نماينده) موجب اثر بر سرعت واکنش می‌شود.

در یک واکنش کاتالیزوردار ، کاتالیزور در یک مرحله عملا مصرف می‌شود و در مرحله بعدی بار دیگر تولید می‌گردد و این عمل بارها تکرار می‌گردد، بدون اونکه کاتالیزور دچار تغییر دائمی شود.

بنابراین کار کاتالیزور اون هست که راه تازه ای برای پیشرفت واکنش می‌گشاید.

بدین ترتیب مکانیسم کاتالیزوردار با یک واکنش بی‌کاتالیزور تفاوت دارد.

انرژی فعال سازی راهی که واکنش به کمک کاتالیزور طی می‌کند، کمتر از انرژی فعال‌سازی راهی هست که همان واکنش بدون کاتالیزور می‌پیماید (شکل 1)


این واقعیتی هست که علت سریعتر شدن واکنش را توجیه می‌کند.

وقتی کاتالیزور بکار برده می‌شود، مولکولهای نسبتا بیشتری انرژی لازم برای یک برخورد موفق پیدا می‌نمايند (شکل 2).

بدین ترتیب عده کل برخوردهای موثر در واحد وقت، که موجب انجام واکنش می‌شوند، افزایش می‌یابد.

در شکل 1 به دو نکته دیگر نیز پی می‌بریم.

نخست اونکه تغییرات انرژی برای واکنش کاتالیزوردار و واکنش بی‌کاتالیزور یکسان هست.

دیگر اونکه انرژی فعال سازی واکنش معکوس نیز به هنگام هستفاده از کاتالیزور کاهش می‌یابد و مقدار کاهش اون درست برابر کم شدن انرژی فعال سازی واکنش کاتالیزوردار اصلی هست.

این بدان معنی هست که کاتالیزور بر یک واکنشی و واکنش معکوس اون اثر یکسان دارد.

اگر یک کاتالیزور سرعت یک واکنش را دو برابر کند، همان کاتالیزور سرعت واکنش معکوس اون را نیز دو برابر خواهد کرد.



کاتالیزورهای طبیعی (اونزیم)
بسیاری از فرایندهای صنعتی به اعمالی بستگی دارند که با کاتالیزور صورت می‌گیرند.

ولی کاتالیزورهایی که برای انسان مورد اهمیت بیشتری دارند، کاتالیزورهای طبیعی یعنی اونزیم‌ها هستند.

این مواد فوق العاده پیچیده ، فرایندهای حیاتی مانند گوارش و سنتز سلولی را کاتالیز می‌نمايند.

عده زیادی از واکنشهای شیمیایی پیچیده که در بدن صورت می‌گیرد و برای حیات ما ضرورت دارد، به علت اثر اونزیم‌ها در دمای پائین بدن امکان وقوع پیدا می‌نمايند.

هزاران اونزیم وجود دارند که هر یک وظیفه خاصی را انجام می‌دهند.

تحقیق درباره ساختمان و عمل اونزیم‌ها ، نویدهای فراوانی درباره پیشرفت شناخت عامل بیماری و مکانیسم رشد می‌دهد.






کاتالیزور همگن و ناهمگن
در کاتالیزور همگنماده ای که بعنوان کاتالیزور کار می‌کند، با مواد واکنش‌دهنده در یک فازند، ولی در یک کاتالیزور ناهمگن یا کاتالیزور سطحی ، مواد واکنش‌دهنده و کاتالیزور در دو فاز مجزا کنار هم هستند و واکنش در سطح کاتالیزور صورت می‌گیرد.



کاتالیزور همگن
نمونه ای از کاتالیزور همگن در فاز گازی ، اثر کلر در تجزیه دی‌نیترون اکسید هست.

گاز دی‌نیترون اکسید ، در دمای اتاق ، گاز نسبتا بی‌اثری هست، اما در دماهای نزدیک به صد درجه طبق معادله زیر تجزیه می شود.



(2N2O(g)--------->2N2(g)+O2(g

مطالعات سینتیک نشان می‌دهد که واکنش مذکور بر اثر برخورد بین دو ملکول کلر کاتالیز می‌شود.

کاتالیزور همگن در محلول نیز ممکن هست صورت گیرد.

بسیاری از واکنشها بوسیله اسیدها و بازها کاتالیز می‌شوند.

تجزیه هیدروژن پراکسید در حضور پون یدید کاتالیز می‌شود.



کاتالیزور ناهمگن
کاتالیزور ناهمگن عمدتا از طریق جذب سطحی شیمیایی مواد واکنش دهنده بر سطح کاتالیزور صورت می‌گیرد.

جذب سطحی فرآیندی هست که در جریان اون مولکولها به سطح جسمی جامد می‌چسبند.

مثلا در ماسکهای گازی ، زغال به عنوان یک ماده جاذب برای گازهای زیان آور بکار می‌رود.

در جذب سطحی فیزیکی معمولی ، مولکولها ، بوسیله نیروهای و اندروالسی به سطح ماده جاذب ، گیر می‌نمايند.

بنابراین مولکولهایی از گاز که جذب سطحی شده‌اند، تا همان حد تحت تاثیر برنامه گرفته‌اند که گویی مایع شده باشند.

در جذب سطحی شیمیایی ، مولکولهای جذب شده ، با پیوندهایی که قابل مقایسه با پیوندهای شیمیایی هست، به سطح ماده کاتالیزور نگه داشته می‌شوند.

در فرایند تشکیل پیوند با ماده جاذب ، مولکولهایی که بطور شیمیایی جذب شده‌اند، دچار تغییر آرایش الکترونی درونی می‌شوند.

پیوندهای درون بعضی از مولکولهای کشیده و ضعیف و حتی پیوند بعضی از اونها شکسته می‌شوند.

مثلا هیدروژن بصورت اتمی بر سطح پلاتین جذب می‌شود.

بنابراین تعدادی از ملکولها که بطور شیمیایی جذب سطحی شده‌اند، به صورت کمپلکس فعال‌ شده یک واکنشی که در سطح کاتالیزور شده، عمل می‌کند.



مکانیسم جذب سطحی شیمیایی:
تاکنون مکانیسم دقیق جذب سطحی شیمیایی و کاتالیز سطح کاملا فهمیده نشده هست، فقط فرضهایی قابل قبول برای مکانیسم چند واکنش خاصی مطرح شده هست:



نظری دال بر اینکه نقصها یا بی‌نظمیهای شبکه در سطح کاتالیزور ، جای فعالی برای عمل کاتالیزور هست، اولین فرضیه برای توضیح عمل تقویت نماينده‌های کاتالیزورهای مناسب هست.

تقویت نماينده ها موادی هستند که فعالیت کاتالیزور ها را زیاد می‌نمايند.

مثلا در سنتز آمونیاک


(N2(g)+3H2(g)----------->2NH3(g

اگر کاتالیزورآهن با مقدار کمی پتاسیم یا وانادیم آمیخته شده باشد، بیشتر موثر واقع می‌شود.



سموم کاتالیزور
سموم کاتالیزور موادی هستند که کاتالیزورها را از فعالیت باز می‌دارند.

مثلا مقدار کمی آرسنیک توانایی پلاتین را که کاتالیزور تبدیل سولفور دی‌اکسید ،به سولفور تری‌اکسید هست، از بین می‌برد.



(2SO2(g)----------->2SO2(g

احتمالا در این عمل بر سطح پلاتین ، پلاتینم ارسیند تشکیل می‌شود و فعالیت کاتالیزوری از میان می‌رود.

جذب اتیلن ، کاتالیزور را موقتا مسموم می‌کند، درحالیکه جذب پلاتین ، کاتالیزور را بطور دائم مسموم می‌کند.



اختصاصی بودن فعالیت کاتالیزور
فعالیت کاتالیزورها عمدتا بسیار اختصاصی هست.

در پاره‌ای موارد ، کاتالیزور معین موجب سنتز نوعی محصولات خاص از بعضی مواد می‌شود، حال اونکه کاتالیزور دیگر موجب سنتز محصولات کاملا متفاوت دیگری از همان مواد می‌شود.

البته در این موارد امکان وقوع هر دو واکنش از لحاظ ترمودینامیکی میسر هست.

مثلاکربن مونوکسید و هیدروژن بر هم اثر می‌نمايند و بسته به شرایط واکنش و نوع کاتالیزور مصرف شده ، محصولات بسیار متنوعی ایجاد می‌نمايند.

اگر کبالت یا نیکل بعنوان کاتالیزور بکاربرده شود، مخلوطی از هیدروکربنها بوجود می‌آورد.

در این جا نیکل بعنوان یک کاتالیزور نامرغوب عمل می‌کند.



CO(g)+3H2(g)------------>CH4(g)+H2O

و اگر مخلوطی از روی و اکسید کرم بعنوان کاتالیزور مصرف شود، از واکنش متانول تولید می‌شود.



(CO(g)+2H2(g)------------>CH3OH(g

برای این واکنش ، نیکل یک کاتالیزور مرغوب هست.کاتالیزور مرغوب کاتالیزوری هست که انتخابی عمل کند.



غیر فعال شدن کاتالیزور
معمولا تمام کاتالیزورها دارای یک عمر معین هستند که پس از سپری شدن اون فعالیت موثر اونها کاهش می‌یابد که ممکن هست بطور ناگهانی یا تدریجی باشد (افت فعالیت).

در چنین مواقعی معمولا بسته به نوع و مکانیسم غیر فعال شدن ، باید کاتالیروز را بازیابی یا جایگزین کرد.

در این مواقع باید تصمیم بگیریم که اون را تعویض یا احیا کنیم.

تصمیم بر پايه مکانیسم های غیر فعال شدن هست و مهمترین و متداولترین مکانیسم غیر فعال شدن عبارت هست از:



در کاتالیزورهای نفتی ، تجزیه هیدروکربن‌ها در دمای بالا موجب تشکیل لایه ضخیمی از کربن غیر فعال روی سطوح کاتالیزور می‌گردد که همین دوره باعث می‌شود که روی سایت کاتالیزور پوشیده و از کار می‌افتد.


پدیده دوم مربوط به مسموم شدن کاتالیزور می‌باشد.

این پدیده وقتی اتفاق می‌افتد که ماده جذب شونده باعث تعییر آرایش کاتالیزور می‌شود.

آرایش بلوری در فعالیت کاتالیزور نقش پايه ی دارد.

تغییر آرایش بلوری باعث غیر فعال شدن اون می‌شود.

عواملی مانند سولفور این پدیده را ایجاد می‌کند.


عامل سوم مربوط به وجود ناخالصیهای فلزی در سطح کاتالیزور می‌باشد.

این ناخالصیها در مناطق فعال ، جذب و فعالیت کاتالیزور را کاهش می‌دهند.


اورگانومتالیکهای فلزی معمولا به مقدار بسیار به عنوان کاتالیستها مورد هستفاده برنامه می‌گیرند.

از تجزیه ناخواسته این کاتالیستها در دمای بالا اورگانومتالیکهای تیتانیم و وانادیم ایجاد شده، ضمن بلوکه کردن کانالهای کاتالیکی باعث کاهش فعالیت کاتالیزوری می‌شوند.


معمولا ساختمان کاتالیزورها یک ساختمان متخلخل و پرزدار هست.

حفره‌ های میکرونی در روی کاتالیزور وجود دارد که شوکهای حرارتی باعث مسدود شدن این میکرو پرزها می‌گردد.

بنابراین شوکهای حراراتی ممکن هست فعالیت کاتالیزورها را کاهش دهد.


بازیابی کاتالیزور
کاتالیزور را می‌توان با عبور هوای گرم احیا کرد.


در مکانیسم های دیگر از وجود ناخالصیها که باعث مسموم شدن کاتالیزور می شود جلوگیری کرد.


طبقه بندی سیستم های کاتالیکی
عملکرد کاتالیزورها در دو فار هموژن و هتروژن انجام می‌گردد.

فاز هموژن حالتی هست که مواد واکنش‌دهنده و کاتالیزور در یک فاز برنامه می‌گیرند.

حال اونکه اگر عملکرد کاتالیزور و مواد واکنش‌دهنده در دو فاز مختلف باشد و مرز فیزیکی بین کاتالیزور و مواد واکنش‌دهنده وجود داشته باشد، چنین فازی را هتروژن می‌گویند.



کاتالیزورهای جامد
جامد فلزی:

مناسب واکنشهایی هستند که مواد واکنشی از هیدروژن و یا هیدرو کربن تشکیل شده‌اند.

عمده کاتالیزورهای این دسته از عناصر واسطه تشکیل می‌گردد.

مثل نقره ، پلاتین ، آهن و نیکل و پالادیم.



معمولا ویژگی این فلزات و کاتالیزورها به گونه ای هست که هم هیدروژن و هم هیدروکربن به راحتی در سطح این کاتالیزورها جذب می‌گردند.

این کاتالیزورها برای واکنشهای هیدروژن و هیدروژن‌گیری مناسب هست و برای واکنشهای اکسیداسیون مناسب نیست، چون احتمال اکسید شدن خود فلزات هم وجود دارد.


کاتالیزورهای اکسید فلزی:

اکسید روی ، اکسید نیکل ، اکسید منگنز ، اکسید کروم ، اکسید بیسموت ، اکسید مولیبدن.

ویژگی این کاتالیزورها در این هست که می‌توانند در واکنش ، اکسیژن مبادله نمايند (یعنی می‌توانند اکسیژن را دوباره به حالت اول برگردانند).


کاتالیزروهای اکسید فلزی _ عایق:

اکسید منیزیم ، اکسید آلومینیم ، سیلیس.

این کاتالیزورها بعنوان جاذبه الرطوبه مورد هستفاده برنامه می‌گیرند.


کاتالیزورهای زیگلر _ ناتا:

در پلیمریزاسیون هستفاده می‌شود.

نسل جدیدی از کاتالیزورهای زیگلر _ ناتا در متالوسیون هستفاده می‌شود.


شرایط موثر در فعالیت کاتالیزور
سطح کاتالیزور


قدرت و هستحکام پیوند جذبی
راههای افزایش سطح کاتالیزور
پودر کردن یعنی افزایش سطح کاتالیزور بطریق فیزیکی


ایجاد خلل و فرج و کانالهای بسیار ظریف میکروسکوپی در بدنه کاتالیزور


نشاندن کاتالیزور روی بستری از آلومینا و زئولیت


متخلخل کردن کاتالیزور
کاربرد کاتالیزور
کاتالیزور در سه بخش به کار می رود:



صنعت اتومبیل:

در این بخش کاتالیزورها بصورت مستقیم و غیرمستقیم هستفاده می‌شوند.

در اگزوز اتومبیلها بستری از فلزات جامد مثل پلاتین روی پایه آلومینات برنامه گرفته و هیدروکربنهای مضر مثل منوکسید کربن و غیره را جذب می‌کند.


صنعت نفت و پالایش مواد نفتی:

عمده ترین مصرف کاتالیزورها در صنعت نفت در دو پروسه کراکینگ (شکستن مولکولهای درشت به کوچک) و رفرمینگ (دوباره باز آرائی و ترکیب مولکولهایی برای تولید) می‌باشد.

در صنعت نفت بیشتر کاتالیزورهای زیگلر _ ناتا، کاتالیزورهای فلزی و اورگانومتالیک مثل رودیوم هستفاده می‌شود.


تولید مواد شیمیایی

منبع:
http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%da%a9%d8%a7%d8%aa%

d8%a7%d9%84%db%8c%d8%b2%d9%88%d8%b1&SSOReturnPage=Check&Rand=0


3- در هر کجا که برای انجام واکنش نیاز به محیط اسیدی داریم.

یکی از این فرآیندها، یکی از روشهای پلیمریزاسیون می باشد.

4- اصطلاح شیمی سبز در رابطه با طراحی محصولات و فرآیندهای شیمیایی هست كه تولید و هستفاده از مواد خطرناك را كاهش داده یا كاملا از بین می برد.

این روش در ایالات متحده با تصویب قانون جلوگیری از آلودگی در سال 1990 آغاز شد.

این قانون پایه گذار سیاست های دولتی ایالات متحده برای كاهش یا جلوگیری از آلودگی در منشاء اون، هر كجا كه امكان پذیر باشد، بود.

این قانون همچنین راهی برای اجرای اقداماتی فراتر از اون چه توسط برنامه های ساوقت محافظت از محیط زیست (EPA) ایالات متحده انجام می شود، و برنامه ریزی هستراتژی های خلاقانه برای محافظت از سلامتی انسان ها و محیط زیست فراهم كرد.

طبق این قانون، كاهش آلودگی در منشاء " پايه ا متفاوت و مطلوب تر از مدیریت زباله و كنترل آلودگی هست."

پس از تصویب این قانون، اداره جلوگیری از آلودگی و مواد سمی آژانس محافظت از محیط زیست (OPPT) ایده ایجاد یا بهبود محصولات و فرآیندهای شیمیایی جهت كاهش خطرات اونها را در دست بررسی برنامه داد.

در سال 1991، OPPT یك برنامه آزمایشی را آغاز كرد.

طبق این برنامه، برای اولین بار، كمك مالی به پروژه های تحقیقاتی مربوط به جلوگیری از آلودگی در تولید مصنوعات شیمیایی عرضه شد.

از اون وقت تا كنون، برنامه شیمی سبز ساوقت محافظت از محیط زیست (تارنمای اون به زبان انگلیسی: http://www.epa.gov/greenchemistry) با دانشگاه ها، صنایع، دیگر آژانس های دولتی، و ساوقت های غیر دولتی همكاری نزدیكی برای جلوگیری از آلودگی از طریق اجرای شیمی سبز ایجاد كرده هست.

طرز كار شیمی سبز
كارخانجات شیمیایی محل تولید مواد ارزشمند بسیار زیادی هستند.

این مواد شامل اونتی بیوتیك ها و داروهای دیگر، مواد پلاستیكی، بنزین و مواد سوختی دیگر، مواد كشاورزی شیمیایی مانند كودها و سم های شیمیایی، پارچه های نایلونی، ابریشم مصنوعی و پلی هسترها می باشد.

این تولیدات با ارزش هستند ولی برخی از مواد و فرآیندهای شیمیایی ای كه برای ساخت اونها هستفاده می شود به محیط زیست و سلامت انسان ها صدمه می زند.

هدف شیمی سبز این هست كه آلودگی را از طریق جلوگیری از ایجاد اون، در وهله اول، كاهش دهد.

طبق اصول این رشته، در طراحی یك واكنش شیمیایی، شیمیدان ها پیش از هستفاده از یك ماده شیمیایی یا تولید محصولات مرتبط با اون توجه زیادی به دانشی كه در مورد خطرات احتمالییك ماده شیمیایی برای سلامتی انسان و محیط زیست داریم، می كنند.

به بیان دیگر، اونها خطری را كه یكی از خواص ماده ایجاد می كند، كه می بایست علاوه بر دیگر خواص شیمیایی و فیزیكی ماده مورد توجه برنامه گیرد، را مورد بررسی برنامه می دهند، و موادی را انتخاب می كنند كه این خطر را به حداقل رساند.

در كتاب سال 1998، شیمی سبز: نظریه و عمل (نشر دانشگاه آكسفورد) (1)، پل اناستاس و جان وارنر 12 اصل ارائه كردند كه روش های به اجرا گذاشتن شیمی سبز را در اختیار شیمیدان ها برنامه می دهد.

چهار اصل از این اصول در زیر آمده هست.

1.

با در نظر گرفتن بی خطر بودن كار را شروع كنید: واكنش هایی را كه از مواد بی خطر برای تولید محصول مورد نیاز هستفاده می كنند، مورد توجه برنامه دهید.

این روش باعث به حداقل رسانیدن خطر به كارگران كارخانه به هنگامی كه با این مواد سروكار دارند می شود و از انتشار اتفاقی مواد شیمیایی خطرناك از راه نشت یا انفجار جلوگیری می كند.

برای مثال، این اصل در روش جدیدی كه جهت تولید یك ماده مهم شیمیایی صنعتی، اسید آدیپیك، هستفاده می شود، به كار گرفته شده هست.

نزدیك به 2 میلیارد كیلوگرم اسید آدیپیك در سال برای ساخت نایلون، پلی یورتن، مواد روغنی و گریس، و نرم كننده ها مورد نیاز هست.

در روش متداول ساخت اسید آدیپیك از بنزن، كه می تواند باعث سرطان شود، به عنوان ماده راه انداز واكنش هستفاده می شود.

در پروسه ای كه جدیدا ایجاد شده، كه از باكتری هایی كه از نظر ژنتیكی تغییر یافته اند – به نام كاتالیزورهای حیاتی – هستفاده می شود، قند ساده گلوكز جانشین بنزن شده هست.

راه اندازی واكنش با ماده بی خطری مانند گلوكز برای ساخت اسید آدیپیك یعنی این كه، اگر هستفاده از فرآیندهای مشابه این فرآیند گسترش یابد، می توان از به كار بردن مقادیر بسیار زیاد مواد شیمیایی خطرناك اجتناب كرد.

5- اکسیدهای گوگرد می توانند با رطوبت هوا یا با آب باران ترکیب شده و سبب تولید باران اسیدی شوند.

پیامدهای باران اسیدی به طور کلی عبارتند از:
• باران اسیدی باعث از بین رفتن بناها و آثار تاریخی بخصوص در ساختمان‌هایی كه از سنگ مرمر یا آهك ساخته شده باشند ، می شود.
• باران اسیدی میزان حاصلخیزی خاك را كاهش می‌دهد و حتی ممكن هست مواد سمی را وارد خاك‌ها كند .
• باران اسیدی موجب نابودی درختان ، كاهش مقاومت اونها بخصوص در برابر سرما می‌شود.

و اما در بیابان میزان تأثیر باران اسیدی بر روی حیات زیست شناختی در یك منطقه به تركیب خاك و صخره سنگی كه در زیر لایه سطحی زمین اون منطقه واقع هست، بستگی دارد.

در مورد خاک بیابان اطلاعات زمین شناسی کافی ندارم که بدانم جنس اون از چیست، اما مناطقی كه در زیر لایه سطحی زمین گرانیت یا كوارتز دارند، بیشتر تحت تاثیر برنامه می‌گیرند، زیرا خاك وابسته به اون ، ظرفیت كمی برای خنثی كردن اسید دارد.

چنانچه صخره سنگی در زیر لایه سطحی زمین از نوع سنگ آهك یا گچ باشد، اسید بطور موثر خنثی می‌شود، زیرا كربنات كلسیم به صورت باز عمل كرده و با اسید وارد واكنش می‌شود.


اما باران اسیدی علاوه بر خاک برای گونه های جانوری و گیاهی مانند کاکتوس ها و انواع خزنده هایی که در بیابان زندگی می نمايند، مضر می باشد.
به هر حال باران اسیدی در بیابان کمتر مشاهده می شود، زیرا باران اسیدی حاصل فعالیتهای صنعتی انسان هست و در بیابان کمتر این فعالیتها به چشم می خورد.

پیروز و سربلند باشید.



60 out of 100 based on 45 user ratings 770 reviews